donderdag 21 februari 2013

Voor de nieuwe KindjeOpKomst heb ik een column geschreven over mijn zwangerschap. Gisteren viel de langverwachte grote envelop in de brievenbus. Ik had hem nieteens opengemaakt. Heel stom! Ik dacht dat het reclame was voor Pablo en had mijn eigen naam nieteens zien staan op de envelop.

Vanmorgen vond ik het magazine op de ontbijttafel met een verbaaste man ernaast: "Moet je niet even kijken ofzo?" Ja natuurlijk! Ik was reuze benieuwd!
Een hele pagina met mijn column, ik ben heel trots.

Hierbij het resultaat voor jullie!

Column:

Grote zus 

Een baby, dat was iets dat we wel heel graag wilden, alle drie. Hayley zag het helemaal zitten. In juni 2012 testte ik positief. “Mama heeft een baby in haar buik,” zei ik blij tegen haar. Haar oogjes werden groot en sprankelden. Ze zou grote zus worden. Maar de zwangerschap liep uit in een miskraam. Een heftige tijd met veel verdriet. Ik moest het haar wel vertellen, ze moest weten waarom mama zo huilde. We hadden er veel over gepraat en er zou wel een nieuwe baby komen - hoopten we heel hard.

In augustus 2012 testte ik weer positief. “Mama heeft een nieuwe baby in de buik!”. Het geluk kwam ons weer tegemoet, maar ook gingen we door spannende weken heen. Door de miskraam raakte Hayley erg betrokken bij de zwangerschap. “De baby gaat niet stuk hè mama?”, vroeg ze vaak met een bezorgde blik. Ik stelde haar gerust, we waren immers de eerste drie maanden bijna voorbij. Gelukkig maar, want het eerste trimester was zwaar. Ik spuugde constant al mijn eten uit. Ik ben fulltime thuis met mijn dochter, dus zij maakte alles mee. Met een bezorgd gezichtje zat ze telkens naast me en vroeg: “Wil je een glaasje water mama?”. Als ik “Ja” zei kwam ze met een plastic speelgoedbekertje ‘vol water’ naar mij toelopen. Ze zorgde goed voor die gekke mama die telkens maar met haar hoofd in de wc hing.


Hoe verder de zwangerschap ontwikkelde, hoe nóg meer ze betrokken raakte. Ze praatte telkens over de baby, zo riep ze al vanaf het begin dat hij een “piemoltje” heeft. “Heeft de baby geen tut dan?”, vroeg ik dan aan haar. “Nee”, antwoordde ze. Dat moesten we dan maar eens bij de echo zien, mijn man en ik waren er namelijk van overtuigd dat het een meisje zou zijn. Maar nee, Hayley had al die tijd gelijk, de baby heeft duidelijk een piemeltje. Hoe kan het toch dat ze dat al die tijd zo zeker heeft geweten?

De baby is nu al haar beste vriendje. Ze staat speelgoed af en vertelt hoe ze later samen My Little Pony’s gaan spelen. Ook wil ze niet meer in haar eigen bedje slapen. “Ik slaap bij mama en de baby.” Mijn buik krijgt constant knuffels en kusjes. En zelfs als ik haar naar de peuterspeelzaal breng, wordt de baby netjes gedag gezegd.

Voor mijn man en mij is het moeilijk voor te stellen dat er straks nog een kindje bij ons zal wonen. Maar Hayley lijkt het al helemaal voor zich te zien, de baby hoort er al helemaal bij. Ook al is hij fysiek nog niet bij ons, emotioneel maakt hij al een groot deel uit van ons gezin. En dat allemaal dankzij haar. 
 

Categories:

11 opmerkingen:

  1. Hayley zal vast en zeker een prima grote zus zijn, prachtig hoe ze er al zo mee meeleeft!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hey wat gaaf zeg, jij gaat heel veel blogbezoekers krijgen denk ik :-)

    Leuke colomn trouwens!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat stoer dat je column is gepubliceerd! Daar mag je trots op zijn. Prachtig om te lezen hoe betrokken Hayley is. Zo bijzonder dat je eerste kindje de komst van een broertje of zusje bewust meemaakt. Kan me daar nu nog niets bij voorstellen maar het lijkt me geweldig. X

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jaa ben heel blij met de publicatie. Voor mij toch wel een stiekem een droom die uitkomt!xx

      Verwijderen
  4. Wat gaaf! Ben wel een beetje jaloers hoor, zo'n publicatie. Super! Mooie column ook :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ben er ook heel blij mee! Zag het meteen als een unieke kans :) Dank je wel!

      Verwijderen
  5. Wat jammer dat ik deze uitgave gemist heb, maar gelukkig staat deze column online.
    Het is leuk terug te lezen om te zien hoe alles begonnen was, en dit artikel is een favoriet voor mij.
    Zwanger worden gaat niet altijd even makkelijk, al zijn er natuurlijk tips die erbij kunnen helpen ;)

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!