dinsdag 3 december 2013


Gisteren heel onverwachts kreeg ik een mailtje van een journalist van het AD. Hij wilde mij graag telefonisch wat vragen stellen over het nieuwe systeem voor de kinderopvang en peuterspeelzaal. Aangezien ik een thuisblijfmoeder ben en ervoor heb gekozen mijn kinderen niet naar de opvang te brengen, wilde hij een telefonisch interview houden over dit onderwerp.

Aan het einde van de middag stond er een fotografe voor de deur en vanmorgen stond het artikel al vers gedrukt in de krant. Bij deze wil ik hem dan ook met jullie delen.

De reacties stromen inmiddels binnen; op Facebook, mijn blog en mijn mail. Dat had ik absoluut niet verwacht. En de reacties zijn vooral erg leuk, bedankt daarvoor.

Hierbij het artikel:

Niet naar de kinderopvang? Dan heb je iets uit te leggen!
 
‘We zijn van een uitstervend ras’
 
INTRO: Strengere kwaliteitseisen voor kinderopvang en peuterspeelzalen maken kinderen kansrijker tijdens hun schoolloopbaan en op de arbeidsmarkt, stelt de regering. De opvatting dat je het kroost tekort doet, door het thuis te houden, wint terrein. Elise Visser uit Almere bezwijkt niet onder die sociale druk. Zij is een thuisblijfmoeder.
 
MARTIJN VAN BEETEN
ALMERE
Een jeugd zonder kinderopvang of peuterspeelzaal, wie is er niet groot mee geworden? Maar iemand die anno 2013 de kinderen tot de basisschooltijd thuis houdt, heeft iets uit te leggen.
 
Een overtuiging die sterker wordt, nu minister Lodewijk Asscher van Sociale Zaken en staatssecretaris Sander Dekker van Onderwijs de nieuwe kwaliteitseisen voor de kinderopvang hebben gepresenteerd. ,,Die zorgt voor een betere aansluiting op de basisschool,’’ stelt Dekker. En Asscher: ,,Het maakt ze kansrijker in hun latere schoolloopbaan en op de arbeidsmarkt.’’
 
Elise Visser (26) uit Almere moet er om lachen. ,,Leren, meten, het moet blijkbaar steeds vroeger beginnen. De basisschool, dát is voor mij de start. Straks moet je baby’s ook nog van alles gaan leren. Eigenlijk begint het al bij het consultatiebureau. Waar houdt het op? Er wordt jonge kinderen zoveel druk opgelegd.’’
 
Met haar tien jaar oudere man Pablo was ze er snel uit. Hun professionele leven zou zo worden ingericht, dat er altijd iemand thuis is om voor de kinderen (Hayley van vier jaar en Hayden van acht maanden) te zorgen. Elise werkt twee avonden per week in een restaurant, Pablo is zes dagen druk met een eigen autorijschool.
 
Er zit bij de familie Visser geen antroposofische, macrobiotische of geloofsovertuiging achter de beslissing om de kinderen thuis te houden. ,,Het heeft ook niets met geld te maken. Wij vinden dit  het beste voor de kinderen. Ik zou ze niet graag aan een dagverblijf toevertrouwen. Ik vind het gewoon geen fijn idee. Onze dochter Hayley is tijdens mijn zwangerschap van Hayden heel even naar een peuterspeelzaal gegaan, maar ze werd steeds ziek. En ik ook, dus daar zijn we snel mee gestopt.’’
 
Elise houdt op internet een eigen blog bij en kreeg heel wat reacties toen ze meldde dat Hayley het moeilijk had tijdens haar eerste weken op de basisschool. Ze miste haar moeder, kon haar draai niet meteen vinden in de groep. ,,Had je Hayley maar naar de kinderopvang moeten sturen, kreeg ik te horen. Het was allemaal onze eigen schuld. Dat vind ik flauwekul. Wat geeft het, als je even moet wennen? En het is zo individueel. Het ene kind draait vanaf dag één moeiteloos mee, het andere heeft meer tijd nodig.’’
 
Bij familie en vrienden heeft ze haar keuze nog niet hoeven te verdedigen. ,,Ik denk dat ze het niet graag recht in je gezicht zeggen. Maar ik zie ook wel dat wat wij doen, steeds minder vaak voorkomt. Een uitstervend ras, ha ha. Toch vreemd, want vroeger was het heel normaal om je kinderen thuis te houden. Het zal wel bij de geëmancipeerde maatschappij horen.’’
Categories:

8 opmerkingen:

  1. Hallo Elise,
    Ik heb het artikel in het AD ook gelezen en vooral dat je opmerkingen kreeg dat je dochter naar de kinderopvang had gemoeten, toen ze haar draai niet op school kon vinden. Nou, mijn dochter van 4 (en zoon van 2) ging 3 dagen in de week naar de opvang en had ook erg veel moeite om haar draai te vinden op school hoor! Dus wat mensen tegen je zeggen is lekker makkelijk, maar hoeft niet te kloppen.
    Fijn dat jullie het zo kunnen regelen! Ik zou mijn kinderen graag vaker bij me willen hebben, maar als alleenstaande kan dat helaas niet.
    groetjes Caroline

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Beste Caroline, dank je wel voor je lieve reactie. Dat is inderdaad wat ik ook tegen de journalist heb gezegd. Er zullen vast meerdere moeders/vaders zijn die fulltime met de kids willen zijn, maar financieel is dat niet altijd mogelijk. Groetjes Elise

      Verwijderen
  2. Ik denk dat het wennen op school per kind verschilt en weinig te maken heeft met eerdere opvang. Natuurlijk, afscheid nemen is dan wat geroutineerder, maar een vreemde omgeving blijft in het begin een vreemde omgeving.
    Fijn dat je er hierboven nog even bij zegt dat het voor anderen financieel niet altijd mogelijk is, want dat miste ik inderdaad in het stuk. Het kán tegenwoordig gewoon vaak niet meer, van tweeverdieners naar 1 verdiener gaan en evengoed je hypotheek betalen.
    Ben het ook helemaal mee eens dat de druk al veel te vroeg te hoog is. Ze moeten hier al meteen hun naam kunnen herkennen en kunnen al zowat lezen en schrijven voordat ze in groep 3 zitten. Nog 20 jaar en baby's krijgen een vulpen in handen gedrukt. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ook ik heb er voor gekozen om thuis te blijven voor mijn kinderen. En ook ik krijg vaak opgetrokken wenkbrauwen als ik dat (trots) vertel. Ik vind dat wij in de huidige economische omstandigheden een moedige beslissing hebben genomen. En ook ik vind dat kinderen veel te veel in hokjes, of eigenlijk in grafiekjes en tabelletjes gestopt worden. Wij noemen het consultatiebureau dan ook "het consternatiebureau". Ieder kind ontwikkelt zich op zijn eigen tempo. Bovendien, toen ik klein was (ik ben van 1981) was het heel gewoon dat je moeder thuis was. Niemand van mijn basisschool ging naar de opvang! En voor zo ver ik het weet zijn we allemaal prima (op ons eigen niveau!) terecht gekomen. Enfin, ik vond het heel fijn om te lezen over een "collega", want ik weet niet hoe het met jou is; ik voel me soms knap alleen staan in mijn beslissing. Dankjewel dat je dat interview hebt gegeven! Ik wens je veel liefde en geluk met je mooie
    gezin! Hartelijke groeten!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Echt onwijs! dat je (bijna) paginagroot in de krant staat...leuk hoor...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat fijn dat jullie kinderen ouders hebben, die niet blindelings de opgelegde slavernij volgen maar durven te handelen naar wat het ouderhart hun ingeeft.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een goed artikel! Erg fijn om te lezen dat meer mensen, wanneer het financieel kan, hun eigen keuze durven te maken en zich dan niet laten leiden door 'de opgelegde norm'. Ook mijn man en ik hebben besloten dat ik de eerste tijd bij mijn dochter thuis blijf (ze is 1,5). Korte tijd hebben we haar op de crèche gehad, en het beviel ons niet. Veel ziek (elke week), ze at niet op de opvang en 1 keer kwam ik onverwacht langs en zag dat ze stilletjes terug getrokken in de grondbox zat. Het ligt niet aan de leidsters, die doen zoveel mogelijk hun best, maar de groepen zijn groot en het ene kind voelt zich prettiger bij drukte dan het andere kind. Hoewel wij tevreden zijn met onze beslissing, reageert de buitenwereld vaak verbaasd en vallen er ongemakkelijke stiltes. Inderdaad alsof ik mijn kind iets ontzeg en zelf volkomen onzelfstandig, ambitieloos en ongeëmancipeerd ben. Soms is het bijna denigrerend en vragen mensen of ik 'huisvrouw' ben en me overdag wel kan 'vermaken'. Ik voel mij bij onze beslissing inderdaad vaak alleen staan. Ik ben 32 en mijn moeder is ook thuis gebleven, in mijn klas op de basisschool werkte bijna geen enkele moeder. De politiek wil dus dat kinderopvang gaat bijdragen aan de ontwikkeling van jonge kinderen, kennelijk doet het nu dat te weinig.
    En waarom zou ik, die mijn kind heel goed kent en haar veel gerichte aandacht kan geven, niet goed kunnen bijdragen aan haar ontwikkeling?......

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mooi dat je zo goed over je keuze na hebt gedacht en daar ook achter durft te staan. Ik heb er zelf nogal een hekel aan dat ouders zo snel kunnen oordelen over elkaar en elkaars keuze. Niet voor ieder kind past dezelfde oplossing en ook niet voor iedere ouder. Er zijn altijd uitzonderingen.

    Ik moet wel zeggen dat ik bij mijn oppaskinderen merk dat de kids die vaker naar de opvang gaan érg sociaal zijn, maar ik merk ook heel goed dat ze het erg moeilijk vinden om hun papa en mama zoveel te missen, vooral de jongste van twee is hierom regelmatig in tranen. Het is altijd wikken en wegen, het is nooit perfect. Iedere ouder doet wat hij denkt dat goed is en dat moeten anderen respecteren.

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!